چرا آي.پد نخواهم خريد ...؟!

 Written by Jadi
Saturday, 30 January 2010 16:16
تا قبل از عرضه آي.پد، بحث همه سايت‌ها در مورد شايعات مربوط به آن بود. در لحظات عرضه همه هيجان زده بودند که در لحظه در مورد جديدترين محصول اپل بنويسند و حالا - دو سه روز بعد از عرضه آن - نقدها شروع شده. ظاهرا آي.پد تا حد زيادي خواسته طرفداران و منتقدان را برآورده نکرده و حجم زيادي از سايت‌ها و بخصوص خيلي از سايت‌هاي مهم در زمينه تکنولوژي ديجيتال نقدهايشان حاوي نکات منفي زيادي است که در ادامه مطلب خواهيد ديد. بعد از آن همه تعريف، مقداري هم در نقد iPad بخوانيد:
راستش را بخواهيد، من هم مطمئن هستم که يک آي پد نخواهم خريد. چرا؟ اولين نکته حضور DRM بسيار گسترده در اين ابزار است. دي.آر.ام. از طرف عرضه کنندگان به عنوان ابزاري ديده مي‌شود براي «مديريت حقوق ديجيتال» اما مصرف کنندگان آن را «مديريت محدود کننده هاي ديجيتال» مي‌خوانند. يک دستگاه داراي دي.آر.ام. به خودش اين اجازه را مي‌دهد که برنامه‌ و فعاليت‌هاي شما را زير نظر داشته باشد و جلوي «غير قانوني»هايش را بگيرد. اين قانون را هم يک شرکت تجاري مي‌نويسد و نه مجلس منتخب مردم. مثلا ممکن است اپل به شما بگويد که بعد از «خريد» فلان کتاب، فقط ده بار حق داريد آن را باز کنيد. در بار يازدهم، دستگاه خود به خود جلوي باز شدن کتاب را خواهد گرفت. يا ممکن است يک ويدئو از اينترنت دانلود کنيد اما آي.پد. به شما بگويد که اين فايل را نخريده‌ايد پس حق پخشش را نداريد يا حتي فايلي که گرفته‌ايد فقط مخصوص پخش در آمريکاي شمالي است و دستگاه شما که در اروپا فروخته شده اجازه پخش آن را ندارد. ‏ ‏
بحث طرفداران حقوق بشر و غيره اين است که وقتي کامپيوتر شما تمام نرم‌افزارها و رفتارش را تحت کنترل يک شرکت تجاري - در اين مورد اپل - قرار بدهد، بخشي از حقوق اوليه شما به عنوان يک انسان به يک شرکت سودمحور فروخته شده است. اين مورد بخصوص در مورد آي.فون و آي.پاد بارها و بارها مشاهده شده و به راحتي مي‌توان به مواردي اشاره کرد که اپل با استفاده از اين توان، نرم‌افزارهايي که از نظر قانوني و حقوقي هيچ مشکلي نداشته‌اند اما براي سود اپل مضر بوده‌اند را از فروشگاه‌هايش خارج کرده. ‏ ‏
اما نخريدن من فقط جنبه حقوق بشري ندارد. در موارد ديگري هم آي.پد. به هيچ وجه برآورده کننده انتظارات فني من نيست. براي مثال به اين ليست نگاه کنيد: ‏ ‏
‏* لبه هاي واقعا ضخيم اپل هميشه به ظرافت ابزارهايش مشهور بوده اما اين تقريبا ??? بدنه اين دستگاه به قابي اختصاص پيدا کرده که فقط جا گير است. ‏
‏* نبودن مالتي تسکينگ . اين يکي غيرقابل باور است. واقعا چه کسي مي‌تواند در سال ???? وسيله‌اي بالاي ??? دلاري بخرد و انتظار نداشته باشد که بتواند همزمان که در اينترنت مي‌چرخد، چت هم بکند. حين نوشتن يک متن، آهنگ هم گوش بدهد يا موقع خواندن يک کتاب، ديکشنري را هم باز کند تا معني يک لغت را نگاه کند. تک وظيفه بودن، چيزي است مربوط به بيشتر از ده پانزده سال قبل و امروزه گوش کردن به آهنگ، توييت کردن، بودن در وب، داشتن يک ديکشنري و باز بودن برنامه چت يکي از انتظارات کاملا اوليه و بديهي يک کاربر از يک دستگاه ديجيتال است که حتي يک تلفن ساده هم آن را داراست. ‏ ‏
‏* اکوسيستم بسته نرم‌افزارها. آي.پد نرم‌افزارهاي فروشگاه خود اپل (AppStore) را اجرا مي‌کند. اين فروشگاه سابقه جذابي ندارد و بارها و بارها نرم‌افزارهايي مثل نرم‌افزار چت صوتي گوگل را کنار گذاشته تا به سود اپل صدمه‌اي وارد نشود. با خريد يک آي.پد، شما در يک سيستم عامل بسته (آنهم غيرمالتي تسک) و شديدا وابسته به اپل محبوس مي شويد. در اين سيستم عامل نمي‌توانيد مرورگري به جز مرورگر اپل را استفاده کنيد يا منتظر هکرهايي باشيد که برنامه‌هاي جالب را به سخت افزارتان پورت کنند. ‏ ‏
‏* نبودن دوربين. حالا اگر دستگاهي مي‌خريم، دنبال اين هستيم که هم دوربين در جلويش داشته باشد (براي چت) هم در پشتش (براي عکاسي). اين دستگاه هيچ کدام را ندارد. ‏ ‏
‏* نبودن کيبرد. يک کيبرد لغزان کوچک که از زير باز بشود، ده برابر هر کيبرد تاچ اسکرين ارزش دارد. اين نظر کساني است که چند ساعتي با يک دستگاه ديجيتال کار کرده باشند. تنها حالت کمي راحت براي کار با چنين دستگاهي اين است که به پشت روي تحت خوابيده باشيد و پاهايتان را کمي جمع کنيد و دستگاه را روي زانوهايتان بگذاريد. به جز اين حالت، تايپ متن روي تاچ اسکرين يک شکنجه است. ‏ 
‏* نبودن خروجي HDMI. ويدئوها و عکسهايتان توسط اين دستگاه روي تلويزيون قابل پخش نيست. ‏ ‏
‏* نبودن فلش. خيلي از حرفه‌اي‌ها فلش را دوست ندارند ولي اين روزها نبودن فلش روي يک دستگاه يعني از دست دادن حجم عظيمي از سرگرمي‌ها و ارتباطات روي وب. از فيسبوک گرفته تا خيلي از سايت‌ها وب?، فلش نقش واقعا مهمي دارد. با خريدن يک آي.پد. از اين بخش از وب محروم مي‌شويد. ‏ ‏
‏* آداپتورها. يک سياست عجيب. اگر بخواهيد دوربين ديجيتال تان را به اين دستگاه وصل کنيد، نيازمند يک آداپتور خاص هستيد. آخر اين روزها چه کسي قبول مي‌کند دستگاهي که مي‌خرد حتي براي استفاده از پورت يو.اس.بي. هم يک آداپتور مستقل بخواهد؟ ‏ ‏
‏* اندازه. يک صفحه ده اينچ يعني نياز هميشگي به يک کيف براي حمل و نقل. اين دستگاه را نمي‌توانيد در جيب بگذاريد يا در يک کيف دستي اينطرف و‌ ان طرف ببريد. وضوح تصوير بالا جذاب است اما يک مزيت کتاب خوان‌هاي ديجيتال، راحتي استفاده از آن‌ها در هر جايي است، که اين امر مستلزم همراه داشتن هميشگي آن‌ها است. براي اينطرف و آنطرف بردن اين دستگاه جديد،‌بايد درست مثل يک لپ تاپ، کيف همراه خودتان برداريد. در عين حال خيلي‌ها دوست داشتند اين دستگاه صفحه عريض داشته باشد تا براي ديدن فيلم مناسب باشد، اما اپل به انداز ?:? قديمي وفادار مانده است. ‏ ‏
مساله اين انتقادها تا جايي پيش رفته که سايت‌ها يکبار ديگر جريان مقايسه با سنگ را پيش کشيده‌اند...
و خيلي‌ها هم اعتراض کردند که اين دستگاه در واقع تنها يک iPod بزرگ است و حتي معترضان کار را با جايي رساندند که بگويند: ‏ ‏


در نهايت هم تصوير يکي از طرفداران نرم‌افزار آزاد را در ورودي کنفرانس ببينيد که به آزاد نبودن نرم‌افزارهاي آي.پد، ناتواني مردم در نصب برنامه از وب، ناتواني آي.پد در به اشتراک گذاشتن موسيقي و فيلم و توان اپل براي حذف نرم‌افزارها و فايل‌هاي روي دستگاه از راه دور اعتراض کرده است:  

منبع:narenji.ir

سه شنبه 24 فروردین ماه 1389